door Pim Oets

- In een grijs verleden ben jij fotograaf geweest.
Ja dat klopt ja.
- Hoe kwam je toen in de muziek terecht?
Voordat ik fotograaf was waren we allang bezig met een bandje:buurtjongens, theekist, plastic saxofoontjes en zelfs nog wel een zakkammetje met vloei en zo. Op de krant heb ik Harry ontmoet, die heeft al verteld hoe hij bij ons is gekomen, nou dat was 't.
- Wat doe je nou sinds de groep uit elkaar is?
Ik speel af en toe sessies, ik word regelmatig wel gevraagd, maar voornamelijk doe ik niks hoor. In ieder geval, een jaar heb ik helemaal niks gedaan aan gitaarspelen en zo. Pas nu krijg ik er weer een beetje zin in, ik zit thuis ook weer wat te doen en zo.
- Waar leef je nu van?
Eh, van sociale zaken dus he.
- Vind je dat niet een ontzettende achteruitgang vergeleken met wat je vroeger verdiende? Of heb je nooit veel verdiend?
Nou ja, het was altijd genoeg, dus dan sta ik er eigenlijk verder niet bij stil. En 't is nou ook genoeg, maar eigenlijk had ik recht op iets meer, maar dat is een heel karwei voor die mensen, om dat uit te zoeken weetjewel. 't Interesseert mij verder ook niet.
- En je hebt er nooit over gedacht om 't vak uit te stappen?
Nee. Nou misschien wel voor een aantal jaren of zo, maar dat houdt niet in dat ik definitief stop.
- 't Laat je niet los?
Ja, voor een aantal jaren misschien, maar eh, definitief niet.
- Ben je verslaafd aan muziek?
Dacht ik niet. Nee, daar kan ik verder ook weinig van zeggen.
- Maar wat is het voor jou, om muziek te maken?
Nou dat is eh, gewoon meehelpen bepaalde muzikale ideeën die in je hoofd zitten uit te werken en hoorbaar te maken voor mensen die er ook belang bij hebben.
- En wat gebeurt er dan?
Nou als het nummer goed is en als de muziek rond is en 't spreekt aan bij een aantal mensen en zo, dan krijg je genoeg informatie voor weer een nieuw nummer. En zo gaat het door.
- Zo heeft The Blizzards altijd gewerkt?
Ja. Nou op het laatst niet natuurlijk. Maar in het begin ging het zeker wel zo, ja.
- Wat gebeurde er dan op het laatst?
Toen was ik nog steeds bezig met wat ik net vertelde en eh, de andere mensen dus niet meer. Ja en dan probeer je er iets aan te doen en zo en je denkt natuurlijk dat het aan jezelf ligt en dan houdt het op een gegeven moment op. Maar als je een beetje verstandig bent moet je eigenlijk direct als het verschijnsel zich voordoet, onmiddellijk stoppen en zo he. Maar ja, het is je eigen band altijd geweest, dus eh, je wacht af.
- Had je het gevoel dat het werd overgenomen door andere mensen?
Door welke mensen, door muzikanten?
- Door de anderen in de groep.
Nee, die waren met andere dingen bezig dacht ik.(....)
(....)- Hoe komt het eigenlijk dat 't zo lang geduurd heeft voordat jullie in de Randstad bekend waren?
Je woont een beetje geïsoleerd, dat is de hoofdzaak. En de mensen wilden daar ook geloof ik hun eigen sien beschermen, dus....
- Chauvinisme.
Ja, Den Haag, Amsterdam zeg maar. Die hadden het veel te druk met elkaar te bestrijden. Pas toen ze niet meer onder de band uitkonden was het wel aangenaam voor ze, om neutrale oplossingen te accepteren in de vorm van onze band. Die kon je allemaal mooi vinden weet je?
- Waarom ben je eigenlijk gitaar gaan spelen?
In die tijd, toen ik zin kreeg om een instrument te gaan bespelen en zo, toen had ik te veel last van astma om saxofoon te gaan leren spelen, wat ik eigenlijk van plan was. En toen ben ik met gitaar begonnen.
- En wat trok je aan in de muziek?
In de gitaarmuziek?
- Nou gewoon, in muziek maken.
Ja misschien eh, als je muziek maakt, dat er zoveel omheen zit weetjewel, waar je je informatie vandaan moet halen en zo. Dat zijn bijna allemaal dingen, die ik ook wel leuk vind weetjewel, om ze mee te maken. En eh, 't spelen op zich is gewoon maar een onderdeel weetjewel, niet 't belangrijkste. Ook al zou je niet spelen, dan zou je nog door kunnen gaan met die muziek maken en zo weet je?
- Trok de glamour je ook een beetje aan?
Als je daar onder verstaat de charme van achter het podium en op 't podium en 't reizen en zo, dat wel. Maar niet de glamour in de zin van versiering en zo. Dat niet.
- Wat is er zo leuk aan, in autobussen rijen?
Ik vond het een onvermijdelijk onderdeel weetjewel, dat hoorde er gewoon bij. Daar leg je je bij neer en dat vond ik wel leuk. 't Is ook wel eens vervelend hoor, als je erg moe bent en zo. Voor de meeste muzikanten is 't zeer vervelend. Nou en ik had toevallig het geluk dat ik 't wel aardig vond. Een beetje lezen en zo, een beetje naar buiten kijken. Vooral naar buiten kijken.
- Kan het jou wat schelen om bekend te zijn?
Nou, toen ik me er van bewust werd, da's nog niet zo lang geleden, vond ik het wel een beetje hinderlijk en zo. Omdat eh, aan alle dingen die je doet wordt door Jan en alleman een bepaalde uitleg gegeven weetjewel, zonder pardon. Dat is wel es lastig. Dan heb ik de neiging om mensen achterna te lopen en te zeggen hoe het precies zit weetjewel. Daar ben ik nooit aan begonnen hoor, gelukkig. Maar die neiging was er.
- Je hebt een hele grote reputatie in Nederland, als gitarist. Heeft dat nooit enige druk op je gelegd?
Jawel. Eh, in het begin vond ik dat wel goed en zo, omdat ik er toch geen misbruikt van zou maken weet je en dat was ook een goede stimulans voor andere gitaristen om wat sneller op te schieten. Dat vind ik erg goed. Maar op het laatst laten ze je nooit meer vrij he, dan moet je altijd De Goeie Gitarist uithangen en zo he. Meedoen aan een competitie waar je dan zelf de andere mensen in zet weetjewel, maar daar had ik niet zo'n zin in. Ik heb al gezegd, gitaarspelen is maar een onbelangrijk onderdeel van 't totale muziekmaken weetjewel.
- Vind je het leuk om weer op te treden met de oude groep?
Nee. Dat afscheidsconcert is geweest, dus dat was de definitieve afsluiting. Voor deze keer is 't dan voor de mensen die er niet geweest zijn misschien leuk. Maar wij zijn er dus al geweest.
- 't Is voor jou geen sentimentele aangelegenheid of zo.
Nee en daarvoor zie ik de meeste jongens ook nog te vaak he, van de oude band. Of te vaak....Vaak genoeg.
- Wat ga je nou in de toekomst doen?
Een erg goeie band beginnen.
- En wat gaat die band doen?
Nou, misschien hetzelfde als wat-ie gedaan heeft, maar dan zonder bluesetiket. Dat klinkt ook wat royaler en zo. Ja, zo kan je het beter zeggen he.
- Maar wat moet die band bereiken?
Dat die band misschien wat makkelijker de grens over komt als die vorige band, dat ging een beetje moeizaam. Net op 't laatst dat 't goed zou gaan lukken is die band bergafwaarts gegaan.
- Is dat een frustratie voor jou dat jullie weinig in 't buitenland zijn geweest?
Ja, met buitenland bedoel ik dan voornamelijk Amerika en zo he. Dat vond ik wel vervelend dat dat niet doorging. Ik bedoel, dan steek je wel wat meer op he, in korte tijd. Ik bedoel eh, hier moet je misschien twee jaar doen over dezelfde informatie, die je daar in een maand of twee krijgt. Dus daarom is 't erg jammer.
- Heeft het ook met status te maken, dat je graag zou willen gaan?
Nee, ik geloof dat die tijd achter de rug is hoor. Nou, misschien alleen nog bij de hele kleintjes.
- Ben je ongelukkig in de huidige situatie?
Nee, integendeel. Dit was wel nodig.
- Voor jou?
Ja natuurlijk. Een band die bergafwaarts gaat, die zet je niet echt aan het denken weetjewel. Die maakt je niet wakker, zeg maar. Ik bedoel eh, je bedenkt steeds minder. Steeds minder ideeën om muziek te maken en zo. Een jaar niks doen en zo, dat is echt wel goed geweest. Dus niks doen is 't ook niet geweest.