40 Jaar de Blues

Dinsdag 11 april werd in bioscoop Het Ketelhuis te Amsterdam de 'Longbox' 40 Jaar de Blues gepresenteerd. Het idee hiervoor kwam van Jan Douwe Kroeske en de uiteindelijke realisatie van zijn Double 2, Stichting Cuby + Blizzards en Universal Music. De Eelco Gelling Band werd op 4 januari van dit jaar opgenomen in de Wisseloord Studio, maar daarvan werd geen materiaal gebruikt voor de box. Het zal later gebruikt worden voor een Twee Meter Sessie van Jan Douwe op Kink FM.
Eelco is wel prominent aanwezig op de 'spil' van 40 Jaar de Blues, de bijna twee uren durende documentaire, middels historisch materiaal en fragmenten uit het interview dat door Double 2 op 4 augustus 2005 bij hem thuis werd opgenomen. En op de bijgevoegde cd, die een optreden van C + B bevat uit 1970 in Schiedam. De box, die weliswaar gepeperd geprijsd is, is desondanks het geld volledig waard. Het is een schitterend document geworden.
In de begeleidende artikelen in de pers ergerden zich velen aan de zinsneden in het artikel/interview in het Algemeen Dagblad van 11 april. Bijvoorbeeld: 'Een veel groter talent destijds (dan Herman Brood -A.R.) was Eelco Gelling, maar ook deze gitarist is door een al te uitbundige levensstijl nog slechts een schim van zichzelf'. Wie het artikel goed leest ziet, dat deze zin niet uit de mond van Harry 'Cuby' Muskee komt, maar van de journalist, Albert Kok. Het wordt ook min of meer rechtgezet door Harry zelf, die een paar dagen later in Oor liet optekenen: "Gelling kon gewoon niet met zijn vingers van de snoeppot afblijven. Dat is hem natuurlijk ook bijna fataal geworden. Overigens wil ik één ding graag rechtzetten. Veel mensen denken dat ik ruzie heb met Eelco, dat is niet zo. Dat hij in 1976 overstapte van The Blizzards naar de Golden Earring vond ik toen een laffe streek, maar dat is natuurlijk allang uitgepraat.
Privé kunnen we weer goed met elkaar overweg, ik wil alleen niet meer met hem werken. Ik speel al bijna 20 jaar met Erwin Java als gitarist, dat is een ander huwelijk."
Over Eelco's kwaliteiten als gitarist op dit moment geen woord en dat het privé uitstekend is vertelde Eelco me zelf na afloop van de presentatie vanuit de trein. Bovendien werd hij uitgenodigd voor Harry's 65-ste verjaardag op 10 juni.
Hopelijk heeft de Eelco Gelling Band in de toekomst eindelijk geen last meer van zich op lang achterhaalde dingen baserende journalisten of in het verleden gedane uitspraken van Johan Derksen.
Over hoe het met de gitarist Eelco Gelling nu gaat kunnen de bezoekers van de optredens oordelen. Wat het plaatwerk betreft is het misschien aardig de vijftiende editie van de Oor Encyclopedie (2006) te citeren, waarin staat: "Twee jaar later (na het verschijnen van 'Boom Boom Bang' van C + B - A.R.) maken Eelco Gelling en zijn nieuwe groep de, door het gelijknamige boek van beatschrijver Jack Kerouac geïnspireerde, geslaagde comeback-plaat 'On The Road'."
Of lees er nog even de recensies op na. Liever: oordeel zelf, je hebt 'm toch?
Nou dan!

Aart Roza.

Ook aardige zinsneden in het nieuwe nummer van Revolver, de enige echte opvolger van Aloha. Bij een redactioneel stukje staat overigens een foto, die volgens Eelco in '68 genomen is Buiten de Waterpoort te Gorinchem, waar zijn huidige band grotendeels vandaan komt. De prent zou, volgens hem, best gemaakt kunnen zijn voor het optreden 's avonds in zaal De Peulen in het nabije Hardinxveld. De eerste maal dat ik op 15-jarige leeftijd C + B zag spelen. (A.R.)

V.l.n.r. Jaap van Eik, Harry Muskee, Eelco Gelling, Dick Beekman, Herman Brood.

Het artikeltje:
'Time flies when you're having fun', zo zeggen de Amerikanen. Maar 'time flies' klaarblijkelijk ook als je de blues hebt. Zo blijkt wel uit het feit dat het alweer (dik) veertig jaar geleden is dat Cuby + Blizzards hun eerste plaat uitbrachten. Grutjes, het lijkt alsof het de dag van gisteren was dat de machtige klanken van Another Day, Another Road en Appleknockers Flophouse, de dieptragische hartenkreet Somebody Will Know Someday of de klassieker Window Of My Eyes de buizenradio uit knalden.
Het duo Harry Muskee & Eelco Gelling was onverslaanbaar en samen stuwden ze een keur aan bandleden - waaronder zelfs Herman Brood - tot grote hoogten. Vanuit een primitief ingerichte boerderij in de vlek Grolloo, alwaar het 's winters Siberisch koud was en de bandleden van lieverlee de bedstee deelden, werd de wereld veroverd. Duitsland ging plat, de Engelsen vonden het ook machtig mooi, er werd getourd met Van Morrison en de gerenommeerde Amerikaanse blueslegende Eddy Boyd nam zelfs een lp met hen op.
Uiteindelijk komt aan alles een eind. Zo ook aan de samenwerking tussen Harry en Eelco. Maar als de blues in je bloed zit, houdt niets je tegen. Harry musiceerde onvervaard door, en bleef machtig mooie platen maken. Tot op de dag van vandaag. En ook met Eelco gaat het goed: hij speelt met zijn Eelco Gelling Band geregeld de spijkers uit de planken.
Het hele verhaal van Cuby + Blizzards wordt verteld op de dvd 40 Jaar De Blues, een meeslepende documentaire vol historische beelden en interviews met alle betrokkenen. (*) Deze dvd wordt vergezeld van een dvd met het optreden dat de huidige Cuby + Blizzards vorig jaar verzorgden voor Jan Douwe Kroeskes 2 Meter Sessies (opgenomen in diezelfde ouwe boerderij te Grolloo), een cd met een gruizig optreden in Schiedam uit 1970 en een fraai boek, dat naast schitterend beeldmateriaal ook een interview van Ischa Meyer met Harry Muskee bevat (**), plus een liefdesbetuiging van Huub van der Lubbe - die vroeger zo'n grote fan was, dat hij zichzelf 'Huby' noemde.

De recensie uit dezelfde Revolver:
Iedere oudere jongere die Cuby nog kent uit de jaren zestig, zal zich die dikke wollen trui herinneren die onze held altijd en overal aan had. Wat zal dat ding gestonken hebben! Maar Harry Muskee kon er maar geen afstand van doen, omdat de trui gebreid was door de Grote Liefde Van Zijn Leven, Miep Huisman. Toen het meisje het midden jaren zestig uitmaakte kreeg Harry's blues pas goed gestalte en schreef hij een hele trits emotionele liederen die tot op de dag van vandaag de basis van zijn repertoire vormen - zoals Somebody Will Know Someday. Documentairemakers Léon Verkade en Flip van der Ende vertellen in twee uur tijd het hele verhaal van veertig jaar Cuby middels een keur aan historische beelden en interviews met werkelijk álle betrokkenen.(*) Harry en gitarist Eelco Gelling spelen de hoofdrollen, en een fraaie bijrol is er voor pianist Herman Brood, wiens interview uit 2001 met Albert Haar wonderwel bij de rest van de vraaggesprekken aansluit. Alle bandleden komen aan het woord, inclusief onze eigen starreporter Jaap van Eik, die in '67 en '68 bij de Blizzards baste, plus alle managers, waaronder sportjournalist Johan Derksen, en zelfs voornoemde Miep Huisman, die ook op leeftijd een sprankelende verschijning blijkt te zijn. Mede dankzij de intelligente montage, waarin de betrokkenen vaak met elkaars uitspraken geconfronteerd worden, een weergaloos mooie documentaire. Het pakket wordt verder aangevuld door de 2 Meter Sessie die de huidige Cuby + Blizzards vorig jaar in de oude boerderij in Grolloo opnamen, de puike live-cd Groeten Uit Schiedam (live in zaal Arcade in 1970) plus een fraai drukwerk met bijlagen van allerlei prominenten, waaronder Ischa Meyer zaliger.
Cuby is een held. En Eelco ook.
Terk Lammers

(*) Zoals ook in de documentaire wordt aangegeven, weigerde alleen Red, White & Blue drummer Herman van Boeyen een interview, terwijl hij toch vrij hard wordt aangepakt in het document door met name R, W & B producer en Earring George Kooijmans. Ik weet uit de eerste hand - ik was er zelf bij toen op 8 juli 2005 over Eelco's bijdrage werd gepraat bij Double 2 op het mediapark te Hilversum - dat iedere direct betrokkene de mogelijkheid zou krijgen zijn visie te geven. Dat is, zover ik kan beoordelen, ook wel degelijk gebeurd! (A.R.)

(**) Ook de andere toenmalige Blizzards worden geïnterviewd, Eelco, Herman Brood, Jaap van Eik en Dick Beekman, toen Ischa in '68 de band drie dagen volgde.